حالا البته ماجرا با همان فرمولهای تکراری قدیمی، فعلا کمابیش دارد جمع میشود، منتها فکر نمیکنم من یکی بتوانم فراموش کنم که کسی در این ماجرا با مردم «همدلی» نکرد. همه از بالا نگاه کردند، از بالا توصیه کردند، سفارش، پیشنهاد، دستور، هشدار، تحلیل و اقدامات دیگر. ولی «همدلی» در کار نبود. حتی در حد استفاده از یک مشت واژهٔ ساده.ضمنا با رعایت تمام مصالح، میشد در تریبون عمومی، از دولت، از شیوهٔ اجرای کار، انتقاد کرد و به جایی هم برنمیخورد.
+ این که تعداد اعضای شورای هماهنگی اقتصادی را یک عدد دو رقمی اعلام میفرمایید، صرفا هم زدن قضیه است. یعنی این که من بنشینم فکر کنم ۱۶، ۱۷ نفر آدم رده بالای حکومتی با هم چنین افتضاحی به بار آوردند، خیلی دردش بیشتر است تا خیال کنم کار دو سه نفر بوده. هم نزنیم لطفا.
+ چپ و راست هم عزیزان لزوم حمایت رهبری از قانون و قوای کشور را یادآوری میکنند! انگار مثلا مسئلهٔ ما این است که چرا رهبری، حکم حکومتی ندادهاند به لغو مصوبه! صرفا جهت اطلاع عرض کنم که گرفتاری ما (من حداقل) برای حتی یک لحظه هم چنین خواستهٔ مضحک سطحپایینی نبوده و نیست. فلذا این که تلویحا بعضی دوره افتادهاند و مثل مراقبهای امتحانها، نتیجهٔ آزمون ولایتمداری اعلام میکنند و تیک حضور و غیاب میزنند، آدم را عصبانی میکند. آدم را عصبانی نکنید. حضرت فخیمهٔ دولت به قدر کافی برای عصبانی کردن ما کافی است و با تمام قوا هم حضور دارد.
+ من با اجازهٔ همگی، همچنان دلم برای مردمی که توان و ابزار اعتراض ندارند، میسوزد. گرچه که مقصر بخش عمدهاش، خودشان هستند.
+ و من دیگر دربارهٔ این موضوع نمینویسم...
+بعدنوشت:
از مطالب خوب این روزها:
+بعدنوشت ۲:
به صرف انتقاد به نفر اول مملکت، که اولا دفعهٔ اول نیست و ثانیا هیچ بعید نیست در گذر زمان تغییر کند، ما را از دایرهٔ معتقدین نظری و عملی به نظام و اصول قانون اساسی خارج نفرمایید؛ چون ما خودمان چنین نظری نداریم و اگر روزی داشتیم، همینجا مینویسیم. واضح و شفاف.
با سپاس.
زیادی شلوغش کردیم!...
ما را در سایت زیادی شلوغش کردیم! دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 40 تاريخ: شنبه 30 آذر 1398 ساعت: 3:54